سرمون طاغ می خورد به در ،

پامون می گرفت به سنگ

از کجا می دونستیم بوته ای که زیر پامون له می شه ....

کلمه یا گل سرخ ... ؟

یادمه قبل از سال کبوتر با پای من راه می رفت

جیر جیرک با گلوی من می خوند ...

شاپرک با پر من پر می زد ...

سنگ با نگاه من برف و تماشا می کرد ...

سبز بودم در شب رویش گلبرگ پیاز ...

هاله بودم در صبح ، گرد چتر گل یاس ...

گیج می رفت سرم ، در تکاپوی سر گیج عقاب

نور بودم در روز ، سایه بودم در شب ...

آب ها لنز مورب دارند

آدم و وارونه ثبتش می کنن

عکسمون تو آب برکه ، تا قیامت می مونه ...

من سیاه تو سفید ...

مرحوم حسین پناهی